وکالت

وکیل پایه یک دادگستری به شخصی گفته می شود که حقوق یا رشته هایی مانند فقه و حقوق یا مبانی فقه اسلامی یا معادل این رشته ها را در حوزه های علمیه خوانده که در آزمون کانون وکلا قبول شده و پروانه گذراندن دوره کارآموزی را اخذ کرده باشد. بودن. بدیهی است قبولی در آزمون آغاز کار است و فرد باید دوره 18 ماهه کارآموزی را طی کند و پس از اخذ گواهی پایان دوره کارآموزی، شرکت در آزمون کتبی و مصاحبه شفاهی و کسب نمره قبولی الزامی است. که در نهایت پس از گذراندن این مراحل عنوان وکیل پایه یک دادگستری به این افراد داده می شود و پس از طی این مراحل و کسب این عنوان زیر نظر کانون وکلا کار خود را آغاز می کنند و هیچ محدودیتی وجود نخواهد داشت. در مورد پذیرش وکلا و پرونده های مختلف برای وکلا. هیچ مبنایی برای قوه قضاییه وجود ندارد. در واقع سپردن پرونده های حقوقی و قضایی به یک وکیل مجرب و با سواد مانند وکیل پایه یک دادگستری به هر نحوی تضمین می کند که بهترین راهکارهای حقوقی برای خود فرد اعمال شود تا بهترین نتیجه نهایی حاصل شود.

وکیل پایه دو دادگاه

در رابطه با وکیل پایه دو دادگستری همزمان با آزمون کانون وکلا آزمون دیگری به نام آزمون وکالت دادگستری برگزار می شود که افرادی که در آزمون کانون وکلا پذیرفته نشده اند در این آزمون شرکت می کنند. در نهایت کسانی که به عنوان وکلای دادگستری شناخته می شوند، به اصطلاح وکلای پایه دو دادگاه محسوب می شوند.

وکلایی که تحت این عنوان پذیرفته می شوند فقط می توانند وکالت گروهی از دادگاه های کیفری را که مجازات حبس و حبس در آنها کمتر از 10 سال باشد و همچنین گروه دیگری از دادگاه های حقوقی که پرونده های مالی آنها کمتر از 250 میلیون تومان باشد و مطالبات آنها باشد. اموال غیر مالی به جز اصل نکاح و طلاق و اثبات نسب و نفی نسب دارند.

در نهایت، اختیارات یک وکیل کارآموز محدودتر از وکیل پایه یک دادگستری است.

کارآموزان عرفان به عنوان وکیل شناخته می شوند، اما در پذیرش برخی پرونده های حقوقی محدودیت دارند و برای رفع محدودیت ها باید تا پایان دوره کارآموزی صبر کنند.